W pierwszej połowie lat 70. XX wieku wśród warszawskiej młodzieży narastały niepokojące zjawiska. Pojawiły się liczne grupy nieformalne, rozprzestrzeniała się narkomania. Sytuacja w innych miastach nie była lepsza. System opieki instytucjonalnej reagował na te zjawiska zbyt wolno.W gronie tych, którzy przyszli z pomocą zagubionym młodym ludziom, znalazła się grupa nieco zwariowanych psychologów-nowatorów. Tak zaczęła się historia nietypowego ośrodka i jeszcze bardziej nietypowej szkoły.

1972 → powstaje Nasz Klub; mieści się on w budynku Stołecznej Poradni Medycyny Szkolnej przy ulicy Nowogrodzkiej (a dokładniej: na strychu tego budynku); klub nazywany jest przez jego pracowników i podopiecznych Ośrodkiem Socjoterapii (termin „socjoterapia” właśnie wtedy pojawił się w języku polskim po raz pierwszy!).

1974 → rusza klasa filialna przy Centrum Kształcenia Ustawicznego nr 1, pierwsza w Polsce placówka oświatowa, umożliwiająca naukę młodzieży kontestującej, hippisującej, uzależnionej i zagrożonej uzależnieniem; jest to romantyczny okres w historii SOS,
po pożarze pierwszego lokalu zajęcia klubowe i szkolne odbywają się w Starej Prochowni,
w Klubie Osiedlowym przy ulicy Sobieskiego, a nawet… w mieszkaniach prywatnych.

1979 → przy Centrum Kształcenia Ustawicznego działają już trzy klasy filialne; grupa psychologów i nauczycieli opracowuje „Koncepcję Szkolnego Ośrodka Socjoterapii”.

1981 → powstaje Szkolny Ośrodek Socjoterapii (SOS); jego dyrektorem jest „Jac” – Jacek Jakubowski; szkołą kieruje Janina Zawadowska; Ośrodek otrzymuje lokal przy ulicy Chełmżyńskiej.

1982 → Ośrodek przenosi się do budynku przy ulicy Grochowskiej; od tego roku jego działalność zostaje uznana oficjalnie za eksperyment organizacyjny; rośnie popularność SOS wśród młodzieży – staje się on azylem dla ludzi niepokornych i twórczych, oferuje im oryginalne metody wychowania, edukacji i terapii.
         → prze dwa lata chodził do SOS-u Andrzej Stasiuk

1985 → „SOS” ma nowego dyrektora, zostaje nim Michał Olszański.

1986 → powstaje filia  LO w Grzmiącej; mieści się tam oddział odwykowy jednego z warszawskich szpitali psychiatrycznych; kieruje nim Olaf Mejer-Zahorowski; pacjenci oddziału (niejednokrotnie nosiciele wirusa HIV) otrzymują możliwość nauki w szkole średniej.

1988 → Łukasz Ługowski obejmuje funkcję wicedyrektora do spraw liceum.

1991 → w otrzymanej od Kuratorium willi w Milanówku rusza hostel; otwiera się możliwość zorganizowania w nim opieki całodobowej.

1992 → dyrektorem SOS zostaje Witold Dzięciołowski; również liceum ma nowego dyrektora: jest nim Maria Kardaszewska.
          → w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego powstaje praca magisterska poświęcona SOS-owi; jej autorem jest pracownik Ośrodka  „Bałtyk” – Piotr Kamiński.

1994 → po raz pierwszy fotel dyrektora SOS obejmuje kobieta: Elżbieta Jurga.

1995 → decyzja Kuratora Oświaty czyni z Szkolnego Ośrodka Socjoterapii -  Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii nr 1 „SOS”; doświadczenia Ośrodka służą innym: wykorzystano je przy tworzeniu ramowego statutu młodzieżowych ośrodków socjoterapii; na bazie doświadczeń „SOS” powstał też w 1992 inny warszawski ośrodek dla nieprzystosowanej młodzieży: KĄT.

1996 → Ośrodek rozpoczyna działalność w budynku przy ulicy Rzymowskiego; zgodnie ze swoją tradycją odpowiada na wyzwania czasu: wśród jego podopiecznych pojawiają się coraz liczniej osoby leczone psychiatrycznie i młodzież ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się; od dawna nie ma tu już młodzieży uzależnionej, osoby z tym problemem kierowane są do specjalistycznych placówek (nikt natomiast w SOS przed problemem narkomanii nie „chowa głowy w piasek”).
          → powstaje Stowarzyszenie Przyjaciół SOS; funkcję prezesa obejmuje Małgorzata Brendel (i tak do dziś).
          → absolwentka SOS Julia Kowalska zdobywa tytuł wicemiss Polonia.

1998 → zmiana na stanowisku dyrektora: zostaje nim Grażyna Makowska; w związku z reorganizacją oddziału w Grzmiącej wygasa działalność tamtejszej filii liceum; hostel przenosi się do budynku przy ulicy Rzymowskiego.
          → przy Ośrodku rusza Witrażownia; staje się ona kuźnią interesujących projektów artystycznych oraz inicjatyw pedagogicznych; kierownikiem i duszą Witrażowni jest Małgorzata Brendel.

1999 → były dyrektor SOS Michał Olszański zwycięża w castingu na prowadzenie w TVP 2 „Magazynu Ekspresu Reporterów”; „Magazyn” staje się z czasem jednym z najważniejszych telewizyjnych programów publicystycznych.

2002 → naukę w LXI LO rozpoczyna pierwszy rocznik 3-letniego liceum (uczniowie ci ukończyli wcześniej 3-letnie gimnazjum).
          → LXI LO uwzględnione zostaje w rankingu ponadgimnazjalnych szkół  warszawskich; zajmujemy 59 miejsce.

2003 → w MOS nr 1 SOS odbywa się sesja międzyszkolna „Wypluci kontratakują. Młodzi przeciw bezradności”.
          → rusza tzw. akcja kanapkowa: przez cztery lata SOS-ersi będą przygotowywali posiłki dla koczujących na Dworcu Centralnym bezdomnych; inicjatorem akcji jest Łukasz „Hippis” Bielawski.
          → w Ośrodku wydawane są równolegle dwie gazety: „Horn” Michała „Czołgisty” Stanka oraz „g.azeta” Dariusza „Tarega” Michalskiego.
          → LXI LO zajmuje 10 miejsce w rankingu liceów województwa mazowieckiego przeprowadzonym przez „Perspektywy” (kryterium rankingu: procent absolwentów przyjętych na uczelnie wyższe).

2005 → w LXI LO odbywa się pierwsza nowa matura.
         → były uczeń i pracownik Ośrodka Andrzej Stasiuk otrzymuje nagrodę Nike za reporterską książkę „Jadąc do Babadag”.
         → absolwent LXI LO Mikołaj Długosz otrzymuje Chimerę za projekt okładki czasopisma „Laifstyle”.
         → absolwent SOS Jakub Śpiewak, prezes fundacji Kidprotect, nagrodzony Złotym Telefonem za działania na rzecz bezpieczeństwa dzieci w Internecie.

2006 →”SOS-owe” Młodzieżowe Miniprzedsiębiorstwo Brygada Pasji i Tworzenia wzięło udział w ogólnopolskim finale konkursu na najlepsze miniprzedsiębiorstwo organizowanym przez Fundację Młodzieżowej Przedsiębiorczości i Giełdę Papierów Wartościowych.

2007 → w ramach oferty zajęć popołudniowych zostaje uruchomione profesjonalne studio muzyczne; niezbędne środki pochodzą z grantu unijnego, który wywalczyły Małgorzata Brendel i Urszula Grodzka.
        → na warszawskiej Saskiej Kępie zostaje odsłonięty pomnik Agnieszki Osieckiej, wykonany przez związanych z naszym Ośrodkiem rzeźbiarzy, Teresę i Dariusza Kowalskich.
        → absolwent SOS Przemysław Pasek, prezes Fundacji Ja Wisła, zostaje nagrodzony Wdechami i Stołkiem; „Gazeta Wyborcza” docenia go za działalność na rzecz przywrócenia Wisły Warszawie.
        → restauracja Marak przy ulicy Świętokrzyskiej eksponuje prace fotograficzne SOS-ersów; wystawa cieszy się dużym powodzeniem; organizatorkami wystawy są: Bożena Kamińska i Beata Kojło-Boratyńska.
        → LXI LO znajduje się na 97 miejscu Rankingu Liceów Warszawskich 2007 (PERSPEKTYWY); w rankingu uwzględnia się wyniki ponad 250 różnych warszawskich liceów.

2009 → LXI LO znajduje się na 99 miejscu Rankingu Liceów Warszawskich 2009 (PERSPEKTYWY).

2010 → Monika Podwysocka, absolwentka SOS, umiera na chorobę nowotworową; wcześniej włączyła się w działania profilaktyczne i edukacyjne adresowane do setek młodych kobiet; jej przesłanie pozostanie aktualne przez wiele lat.
         → Specjalistyczny Punkt Konsultacyjny przy MOS SOS nr 1 gotowy do działania; jego celem jest doradztwo oraz pomoc psychologiczna; w SPK działają Monika Chałuda, Ewa Boroń oraz inni pracownicy

2011 → LXI LO doczekało się triumfów olimpijskich! Stefan Józefowicz zostaje laureatem Olimpiady Języka Angielskiego.
         → LVI Liceum Ogólnokształcące otrzymuje imię Janiny Zawadowskiej.
         → obchody 30-lecia istnienia Ośrodka; w ramach obchodów odbywa się spotkanie różnych pokoleń SOS-ersów; można też obejrzeć wystawę prac fotograficznych wieloletniej nauczycielki LXI LO, Zofii Ochab; powstaje (niestety, na krótko) galeria artystyczna Klamerusówka.

2013 → Małgorzata i Jerzy Brendel uruchamiają nowy projekt Stowarzyszenia Przyjaciół SOS - „Pasiekę Edukacyjną”  (szeroko rozumianą edukacja pszczelarska i działania na rzecz ochrony pszczół).  
        → realizacja projektu „Piękno niejedną ma formę”; projekt łączy wiedzę kosmetologiczną i promocję zdrowego stylu życia z elementami terapii; autorkami projektu są: Ewelina Antoniak-Grzybowska, Ewa Matałowska i Lena Prończuk.

2014 → LXI LO znajduje się na 88 miejscu Rankingu Liceów Warszawskich 2014 (PERSPEKTYWY).

2015 → po dwóch dekadach „panowania” Grażyny Makowskiej i Marii Kardaszewskiej  funkcję dyrektora obejmuje Beata Kojło-Boratyńska; wicedyrektorem  zostaje Mariola Tomczak.

2016 → LXI LO znajduje się na 89 miejscu Rankingu Liceów Warszawskich 2016 (PERSPEKTYWY).

2017 → Jan Możdżyński uczeń klasy maturalnej został finalistą olimpiady filozoficznej.
               

Jan Czerniawski

Jeśli ktoś z czytelników przypomni o ważnym wydarzeniu sprzed lat, które nie znalazło się na tej stronie prosimy o kontakt z Ośrodkiem. Będziemy dopisywać brakujące informacje.